Δράμα και Θέατρο

Δράμα και Θέατρο

Ιστορία >> Αρχαία Ελλάδα


Μία από τις αγαπημένες μορφές ψυχαγωγίας για τους αρχαίους Έλληνες ήταν το θέατρο. Ξεκίνησε ως μέρος ενός φεστιβάλ στον Έλληνα θεό Διόνυσο, αλλά τελικά έγινε σημαντικό μέρος του ελληνικού πολιτισμού.

Πόσο μεγάλα ήταν τα θέατρα;

Μερικά από τα θέατρα ήταν αρκετά μεγάλα και μπορούσαν να φιλοξενήσουν πάνω από 10.000 άτομα. Ήταν υπαίθρια θέατρα με κλιμακωτά καθίσματα χτισμένα σε ημικύκλιο γύρω από την κεντρική σκηνή. Το σχήμα του μπολ των καθισμάτων επέτρεψε στις φωνές των ηθοποιών να μεταφέρουν ολόκληρο το θέατρο. Οι ηθοποιοί έπαιξαν στον ανοιχτό χώρο στο κέντρο του θεάτρου, το οποίο ονομαζόταν ορχήστρα.

Τύποι παιχνιδιών:

Υπήρχαν δύο βασικοί τύποι έργων που έπαιξαν οι Έλληνες: τραγωδίες και κωμωδίες.
  • Τραγωδία - Οι ελληνικές τραγωδίες ήταν πολύ σοβαρά παιχνίδια με ένα ηθικό μάθημα. Συνήθιζαν να λένε την ιστορία ενός μυθικού ήρωα που τελικά θα συναντούσε την καταστροφή του λόγω της υπερηφάνειας του.
  • Κωμωδία - Οι κωμωδίες ήταν πιο ελαφριές από τις τραγωδίες. Αφηγήθηκαν ιστορίες της καθημερινής ζωής και συχνά κοροϊδεύουν ελληνικές διασημότητες και πολιτικούς.
Είχαν μουσική;

Πολλά έργα συνοδεύτηκαν από μουσική. Κοινά όργανα ήταν η λύρα (ένα έγχορδο όργανο) και ο αυλός (όπως ένα φλάουτο). Υπήρχε επίσης μια ομάδα ερμηνευτών κοντά στο μπροστινό μέρος της σκηνής που ονομάζεται χορωδία που τραγουδούσε ή τραγούδι μαζί κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού.

Ηθοποιοί, Κοστούμια και Μάσκες

Οι ηθοποιοί φορούσαν κοστούμια και μάσκες για να παίξουν διαφορετικούς χαρακτήρες. Οι μάσκες είχαν διαφορετικές εκφράσεις για να βοηθήσουν το κοινό να κατανοήσει τον χαρακτήρα. Μάσκες με μεγάλα συνοφρυώματα ήταν κοινές για τραγωδίες, ενώ μάσκες με μεγάλα χαμόγελα χρησιμοποιήθηκαν για κωμωδίες. Τα κοστούμια ήταν συνήθως επενδεδυμένα και υπερβολικά ώστε να φαίνονται από τα πίσω καθίσματα. Όλοι οι ηθοποιοί ήταν άντρες. Ντύθηκαν ως γυναίκες όταν έπαιζαν γυναικείους χαρακτήρες.

Είχαν κάποια ειδικά εφέ;

Οι Έλληνες χρησιμοποίησαν μια ποικιλία ειδικών εφέ για να βελτιώσουν τα παιχνίδια τους. Είχαν τρόπους να δημιουργήσουν ήχους όπως βροχή, βροντή και οπλές. Χρησιμοποίησαν γερανούς για να σηκώσουν τους ηθοποιούς, έτσι φαινόταν να πετούν. Συχνά χρησιμοποιούσαν μια τροχοφόρα πλατφόρμα που ονομάζεται «ekkklema» για να πετάξουν νεκρούς ήρωες στη σκηνή.

Διάσημοι Έλληνες συγγραφείς

Οι καλύτεροι θεατρικοί συγγραφείς της ημέρας ήταν διάσημες διασημότητες στην Αρχαία Ελλάδα. Υπήρχαν συχνά διαγωνισμοί κατά τη διάρκεια των φεστιβάλ και ο θεατρικός συγγραφέας με το καλύτερο παιχνίδι βραβεύτηκε. Οι πιο διάσημοι Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς ήταν ο Αισχύλος, ο Σοφοκλής, ο Ευριπίδης και ο Αριστοφάνης.

Ενδιαφέροντα γεγονότα για το ελληνικό δράμα και θέατρο
  • Η λέξη «θέατρο» προέρχεται από την ελληνική λέξη «θέατρο», που σημαίνει «βλέποντας τον τόπο».
  • Οι μάσκες επέτρεψαν σε έναν ηθοποιό να παίξει διαφορετικούς ρόλους στο ίδιο παιχνίδι.
  • Ένα κτίριο πίσω από την ορχήστρα ονομάστηκε σκηνή. Οι ηθοποιοί θα άλλαζαν κοστούμια στη σκηνή. Μερικές φορές κρεμάστηκαν φωτογραφίες από τη σκηνή για να δημιουργήσουν το φόντο. Από εδώ προέρχεται η λέξη «σκηνή».
  • Μερικές φορές η χορωδία σχολιάζει τους χαρακτήρες του παιχνιδιού ή προειδοποιεί τον ήρωα για πιθανό κίνδυνο.
  • Ο πρώτος ηθοποιός ήταν ένας άντρας με το όνομα Thespis. Σήμερα, οι ηθοποιοί αναφέρονται μερικές φορές ως «Θεσπίνοι».