Είναι «Εσύ κι εγώ» ή «Εσύ κι εγώ»;

Μερικές φορές, ανεξάρτητα από το πώς ξεχύνει κανείς την καρδιά του, αν ξεγελάσεις τη γραμματική σου, αυτό είναι το μόνο που θα θυμάται κάποιος. Αυτό συνέβαινε όταν έγραφα αυτή η ανάρτηση σχετικά με το πώς να αποφασίσετε πότε τελειώσετε να κάνετε παιδιά , στην οποία μοιράστηκα τις δικές μου εμπειρίες ως μητέρα ενός παιδιού, πρώην ανάδοχος γονέας και γυναίκα που είχε δύο αποβολές.

Ένας άντρας (ας τον πούμε Ντάνιελ, γιατί αυτό είναι το όνομά του), διάβασε αυτή την ανάρτηση και μου έγραψε να πω:

Απλώς σκόνταψα πάνω σε «μια ερώτηση που έπεσε πάνω στον άντρα μου και εγώ» και έπρεπε να ανατριχιάσω.

Παρακαλώ, για χάρη των αναγνωστών σας, κάντε τη διαφορά μεταξύ «εγώ» και «εγώ» – σε αυτήν την περίπτωση, εννοούσατε να γράψετε «πάνω από τον άντρα μου και εμένα», που σημαίνει ότι η ερώτηση έπεσε πάνω από τον σύζυγό σας και από πάνω σας ταυτόχρονα χρόνος. Εάν χρειάζεται πραγματικά να γράψετε «πάνω από τον άντρα μου και εγώ», τότε δοκιμάστε να προσθέσετε «τον βοήθησε εύκολα να το ξεπεράσει με ένα φρέσκο ​​ποτήρι καφέ». Σε αυτήν την περίπτωση, θα είστε το αντικείμενο αυτής της νέας ρήτρας και δεν θα εξαρτάστε από κάποια «πάνω», «κάτω» ή «περίπου», τα οποία απαιτούν τη λέξη «εγώ».

Πρέπει να είναι κάπου στο Strunk & White, αλλά δεν το έχω μαζί μου αυτήν τη στιγμή.

Κατά τα άλλα, μου αρέσουν πολύ τα άρθρα σου!

Μου ήταν δύσκολο να διαβάσω αυτό το μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου με όλα αυτά τα κόμματα και τελείες εκτός εισαγωγικών, αλλά κατάφερα να το καταφέρω και να σκεφτώ την άποψή του. Για να ξεκινήσω, έπρεπε να το βρω κάπως διασκεδαστικό ότι «ένα φρέσκο ​​ποτήρι καφέ» θα μπορούσε εύκολα να βοήθησε τον σύζυγό μου να καταλήξει σε κάποιο συμπέρασμα σχετικά με την όχι και τόσο αναπτυσσόμενη οικογένειά μας. (Αυτό ήταν κάτι που δεν προσπαθήσαμε και είναι δύσκολο να μην το μετανιώσετε τώρα.) Αλλά δεύτερον, ο Ντάνιελ είχε δίκιο—και ως κάποιος που γράφει συχνά δημοσιεύσεις για τη γραμματική , είναι δίκαιο να διορθώσω τις δικές μου γραμματικές ανεπάρκειες.

(Επιπλέον, είπε ότι του αρέσουν τα άρθρα μου, τα οποία τον έκαναν αγαπητό σε εμένα. Ευχαριστώ Daniel, υπόσχομαι να τα πάω καλύτερα.)

Ο απλός κανόνας που χρησιμοποιούσα πάντα για αυτό - και για οποιονδήποτε λόγο δεν ίσχυε σε αυτήν την περίπτωση - είναι ότι το '...και εγώ' είναι σωστό όπου απλά χρησιμοποιούσατε 'εγώ' και '...και εγώ' είναι σωστό όπου κι αν χρησιμοποιούσατε απλώς το 'εγώ'. Αυτό συμβαίνει επειδή το «εγώ» είναι α υποκειμενική αντωνυμία (το πράγμα που κάνει τη δράση σε μια πρόταση) και το «εγώ» είναι ένα αντωνυμία αντικειμένου (το πράγμα στο οποίο συμβαίνει η δράση) και χρησιμοποιούνται ως τέτοια είτε είναι μόνα τους είτε αποτελούν μέρος της φράσης.

Θα πρέπει λοιπόν να πούμε, «Μπορείτε να αποθηκεύσετε μια θέση για τους φίλους μου και εμένα», όχι «οι φίλοι μου και εγώ», επειδή εγώ και οι φίλοι μου είμαστε το αντικείμενο αυτής της πρότασης. Και λέγαμε, «Εσύ κι εγώ θα αργήσουμε», γιατί εσύ και εγώ είμαστε το θέμα.

Τότε γιατί μερικοί από εμάς εξακολουθούμε να ξεγλιστράμε πότε πότε; Γιατί μερικές φορές το γραμματικά ανακριβής φράση, όπως «ανάμεσα σε σένα και σε εμένα», στην πραγματικότητα ακούγεται πιο σωστή από τη γραμματικά σωστή εκδοχή της, « μεταξύ εμένα και εσένα ”; Να τι γράφει ο γλωσσολόγος James Harbeck Η εβδομάδα :

Αν είναι τόσο απλό, γιατί τόσοι πολλοί άνθρωποι δυσκολεύονται τόσο πολύ να το κάνουν σωστά; Αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι δεν θα έλεγαν ποτέ, «Βγάλε μια φωτογραφία μου» ή «Δώσ’ το σε εμένα». Έχουν αυτόματη κατανόηση των κανόνων των αγγλικών μορφών υποκειμένου και αντικειμένου… εκτός από τις σύνθετες ονοματικές φράσεις.

Αυτό δεν είναι απόδειξη της θλιβερής κατάστασης της εκπαίδευσης στην αγγλική γλώσσα. Οι άνθρωποι, συχνά αρκετά εγγράμματοι άνθρωποι, το κάνουν αυτό εδώ και αιώνες. Πριν από περισσότερα από 400 χρόνια, ο Σαίξπηρ είχε έναν χαρακτήρα Ο Έμπορος της Βενετίας πείτε, «Όλα τα χρέη εκκαθαρίζονται μεταξύ εμένα και εσάς». Ο σύγχρονος του Μπεν Τζόνσον έγραψε τη γραμμή, «Ο Μούσκο ήταν με τον ξάδερφό μου και εγώ όλη αυτή τη μέρα» στο Κάθε άνθρωπος στο χιούμορ του . Τα παραδείγματα από τότε και τώρα είναι πολλά. Το προφανές γεγονός είναι ότι ο απλός κανόνας δεν είναι αυτόματος, ακόμα κι αν μεγάλωσες μιλώντας αγγλικά. Πρέπει να μαθαίνεται, και δεν το μαθαίνουν όλοι.

Τώρα λοιπόν το μάθαμε.